ความแตกต่าง การเติมเต็ม

ชอบรูปนี้อ่ะ Plejung On Sale 15% สนป๊ะ??? แต่แม่บอกว่า … ไม่รับเคลม ไม่รับคืน ไม่มีเปลี่ยนให้ด้วยนะ หึหึ

ดูรูปนี้แล้วก็นั่งนับนิ้ว กี่ปีแล้วที่สถานะโสด ก็เริ่มตั้งแต่ก้าวขาเข้ามาวงการมายา ทำงานด้านการตลาดออนไลน์นี่หล่ะ ก็ไม่นานมากนะ แป๊ปเดียวเอง แต่รู้สึกได้เรียนรู้อะไรเยอะดี ชีวิตสนุกสนาน แต่ก็แลกมากับคำว่า “ไม่มีเวลา” เพราะเราต้องทำการบ้านมากกว่านักการตลาดคนอื่นๆ เพื่อชดเชยที่เราไม่ได้เรียนมาทางด้่านนี้ บอกตรงๆ นะคะ ไม่เคยท้อเลยสำหรับการเรียนรู้งานด้านนี้ เพราะมีึวามเชื่อว่า คนเราสามารถเรียนรู้ได้ตลอดเวลา ไม่จำเป็นว่าต้องเรียนอะไรมา ขอแค่เรามีความเชื่อมั่นในตัวเอง มีใจรักในสิ่งที่ทำ ที่สำคัญคือ ต้องมีความรับผิดชอบต่องานที่ได้รับด้วยนะ

วันนี้รู้สึกดีใจกับความเข้มแข็งของตัวเองหลายอย่าง สามารถปั้นหน้าบอกใครๆ ว่าสบายดีได้ด้วย ภายใต้ความสดใสร่าเริงในสายตาคนอื่น บางทีก็ไม่ได้สดใสมากขนาดนั้นหรอกนะ บางครั้ง การที่คนเรายืนต่างที่ ต่างสถานะ มันไม่ใช่แค่ต่างมุมมอง แต่มันยังมีหน้าที่อีกอย่างนึงที่แตกต่างกัน คนเราน่ะ ต่อให้ยืนทับที่กัน เงาที่ยื่นออกมาก็ไม่มีทางเท่ากัน เพราะฉะนั้น การมองอะไรให้เหมือนกันทั้งหมดเป็นเรื่องยาก เงาที่มีรูปร่างต่างกัน ถ้าเราขยับที่ไปมา เงาที่ทับกันนั้นน่ะจะช่วยเติมเต็มให้เงานั้นสามารถให้ร่มเงากับคนอื่นๆ ได้

การงาน ความรัก มักมาพร้อมแง่มุมที่ต่างกัน ความสัมพันธ์ของหลายคนสิ้นสุดลงเมื่อทำงานร่วมกัน แต่หลายคนก็รักและเชื่อใจกันมากขึ้น เพราะได้เห็นกระบวนการคิดและความรับผิดชอบของกันและกัน ทุกอย่าง ล้วนแล้วแต่มีพื้นฐานของความเชื่อมั่นของกันและกัน ไม่ว่าจะล้มลุกคลุกดินแค่ไหน 2 คนต้องเชื่อมั่นให้ได้ว่า จะพยุงกันและกันขึ้นมาเดินหน้าต่อไป พร้อมๆ กับการเรียนรู้จากเรื่องราวที่ผ่านเข้ามา แต่ไม่ว่าจะยังไง ความแน่นอนมักอยู่บนความไม่แน่นอน 2 คนจึงต้องมีความเชื่อมั่นในตัวเองเป็นทุนเดิม ยอมรับในความผิดพลาดของกันและกัน ยกย่องในความภูมิใจของทั้งสองฝ่าย แล้วร่วมกันทำให้ดีขึ้น

 

สายรุ้งของฉันนั้นคือพลังใจ นำทางเดินไปทุกวัน

สายรุ้งของเขานั้นคือภาพลวงตา เป็นเพียงมายาเท่านั้น

สายรุ้งสายเดิม สายรุ้งสายเดียว ฉันและเขาเห็นไม่เหมือนกัน

 

ฉันเห็นจากมุมของฉัน คิดจากมุมของฉันไปทางหนึ่ง

ส่วนเขาเห็นจากมุมของเขา คิดจากมุมของเขาตรงข้ามกัน

ฉันรับว่ามุมของเขา เป็นอย่างมุมของเขาได้เช่นกัน

แต่เขาเขาว่ามุมของฉัน จะต้องเป็นเหมือนเขา… ต้องเหมือนกันอย่างเดียว

 

ยาวนานเพียงใดเขายังไม่เคยเปลี่ยน ยังคงเป็นคนเดิมทุกวัน

ถึงฉันเรียกร้องเขาเองไม่เคยฟัง ยังคงยืนยันตามนั้น

เขาไม่สนใจ เขาไม่เห็นใจ เขาเท่านั้นที่สำคัญ

ฉันเห็นจากมุมของฉัน คิดจากมุมของฉันไปทางหนึ่ง

ส่วนเขาเห็นจากมุมของเขา คิดจากมุมของเขาตรงข้ามกัน

ฉันรับว่ามุมของเขา เป็นอย่างมุมของเขาได้เช่นกัน

แต่เขาเขาว่ามุมของฉัน ต้องไม่เป็นเช่นนั้นไม่สำคัญ

วันนี้ถึงไม่เห็นทางแก้ไข ฉันจะเฝ้ามองต่อไป นานเท่าไรยังไม่รู้

~~~~~~~~~~~~~~~

ความแตกต่าง ไม่ได้หมายถึงความขัดแย้งเสมอไป

ความแตกต่างสามารถเติมเต็มให้เกิดคำว่า “สมบูรณ์” ได้ไม่ยาก

ขอแค่เรารู้จักคำว่า “การยอมรับ”