Creative Content วันนี้วันดีปีใหม่ พวกเราสุขใจ ตื่นมาเห็นอะไรขำๆ

นั่นก็คือ “คู่มือการใช้งานของผู้ชายคนหนึ่งนามว่า Macroart”

เซเลปผู้เขียนหนังสือสอนเล่นทวิตเตอร์ให้เราได้ลุ่มหลงโลกออนไลน์นี่เอง

อ่านแล้วก็อดนึกถึงเดี่ยว 8 ของโน๊ต อุดม แต้พานิชไม่ได้

ที่บอกให้ชายหญิงควรมีคู่มือการใช้งานไว้แจกผู้ชายที่มาจีบ

พอตกเย็นแอบเห็นสเป็คของ เซเลปในวงการ Application นามว่า Worawisut

จึงเป็นที่มาให้เราเห็นคู่มืออีก 2 ฉบับนั่นคือ kejuliso และ iMenn

อ่านแล้วก็แอบยิ้มเล็กน้อย และคิดว่า เราลองทำคู่มือประจำกายบ้างดีกว่า

 

เป็นคนจีบไม่ง่าย ถ้าอยากได้ ต้องใส่ใจ

1. เป็นคนไม่เที่ยวกลางคืน แต่ชิล Pub & Restaurant ได้บ้าง ไม่งอแงร้องกลับ แต่ช่วยปรับตัวหากันด้วย อยากฉายเดี่ยวบอก อยากไปกับเพื่อนก็ไป อยู่บ้านคนเดียวได้ เรื่องแค่นี้ จิ๊บๆ

2. อิชั้นไม่กินเหล้า ดังนั้น ใครเมา เอากุญแจรถมา เดี๋ยวพาไปส่งบ้านให้

3. นู๋ไม่ค่อยแข็งแรง ถ้าอยากบุหรี่ รอปวดขรี้แล้วไปดูดในห้องน้ำนะคะ ถือว่าช่วยกันป้องกันมะเร็งเต้านม

4. เป็นคนไม่แต่งหน้า เสื้อผ้าก็ย้วยๆ ถ้าจะออกงานช่วยบอกล่วงหน้า ไม่อยากแก้ผ้ามาบังหน้าโทรมๆ เข้าใจป่ะ?

5. เวลาทำงานไม่ชอบรับโทรศัพท์ แต่ไม่ได้อยู่กับใคร มีอะไร Skype มา ถ้าเจ้านายไม่อยู่ จะติดต่อกลับไป

6. เลิกงาน ถ้าจะชวนไปไหนกรุณาบอกล่วงหน้า งานเยอะมาก ไปไหน กินอะไร คิดมาเลย อย่าถาม!!! เพราะไม่เคยนอกเส้นทางจากบ้านและออฟฟิค

7. ไม่ชอบขับรถและไม่ค่อยไปไหน ในที่นี้รวมถึงการเดินห้าง แต่ถ้าสำเพ็ง คลองถม จัดหนัก!!!

8. ชอบไปซื้อของคนเดียว เพราะเลือกนาน โดยเฉพาะหนังสือ สามารถเดินดูได้เป็นวันๆ ดังนั้นอย่าระแวงเวลาเงียบหายไป

9. เป็นคนอารมณ์ดี ขี้รั่วไม่พอ ขี้อ้อนอีกตะหาก ต่างจากเวลาทำงาน ถ้าทำให้รำคาญ โปรดรู้ไว้ว่า แค่อยากเอาใจ ไม่อยากให้เครียดนอกเวลาทำการ

10. ชอบเอาใจ ข้าวของเครื่องใช้ ผลไม้ จัดเต็มเป็นประจำ ถ้าเห็นผลไม้ใส่กล่องเรียงเต็มตู้เย็น ช่วยหยิบไปกินแก้หิวเวลาไปทำงานด้วยนะ

11. เป็นคนเชื่อในวิทยาศาสตร์ ทุกอย่างควรมีเหตุและผลที่เพียงพอ และยอมรับได้ ดังนั้นคิดดีๆ ก่อนพูด ไม่เช่นนั้น ปิดเครื่อง!!! ไม่คุย จนกว่าจะสงบสติอารมณ์ได้

12. เป็นคนมีปัญหาเกี่ยวกับหัวใจ ถ้ารักใครแล้ว ทำให้ทุกอย่าง แต่ช่วยเห็นใจกันด้วย ว่าผู้หญิงคนนี้ก็อยากมีคนใส่ใจ ไม่ต้องมาก แต่ขอให้เป็นตัวเอง ชัดเจน โตๆ กันแล้ว ใครเยอะ “กรูตัดทิ้ง”

13. นอกจากการลูบหัวเบาๆ ไปซบอกแล้ว ไอติมกับเค้กอร่อยๆ จะช่วยให้อาการงอลลดลงได้

จริงๆ แล้วก็ไม่มีอะไรมากหรอกนะ

แค่ “จริงใจ และพร้อมจะ ปรับตัว” เข้าหากันในทุกสถานการณ์ก็พอแล้ว

นอกเหนือจากนี้มันก็แค่ “กำไรชีวิต” ที่ฟ้าลิขิตให้ไม่เท่ากัน

ชีวิตใคร ชีวิตมัน ทำไรแล้วมีความสุขก็ทำ

ถ้าอยากอยู่ด้วยกัน มีไรก็บอกกันแค่นั้นหล่ะ ได้เข้าใจแล้วจัดให้ถูก

ถ้าเข้าใจ “คู่มือเอาใจเปิ้ลจัง” แล้ว อย่าลืมไปเรียนรู้ “คู่มือรักเปิ้ลจัง” กันด้วยนะ

Read More →

เมื่อไหร่ที่คุณใช้คำว่า “ไม่เคยทำ” เป็นเหตุผลของการไม่สร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ

คุณก็จะไม่มีทางได้ใช้คำว่า “เจ้าของกิจการ” เพราะคุณ “ไม่เคยเป็น” เช่นกัน

และ

เมื่อไหร่ที่เราคิดได้เหมือนผู้บริหาร เมื่อนั้น คำว่า “เจ้าของกิจการ” กำลังเดินทางมาหาคุณ

มนุษย์เงินเดือนหลายคนทำงานหามรุ่งหามค่ำ ทำไปเพื่ออะไรกัน

ในขณะที่พนักงานบางคนยังไม่เลิกงาน เค้าก็เผ่นกลับบ้านกันแล้ว

แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลของ “ผลงาน”

ในเมื่อค่าของคน อยู่ที่ผลของงาน ใครจะแหกกฎ ใครจะระเบียบจัด ก็ไม่มีผลอะไร

ถ้าเรารู้จักกับ “ความรับผิดชอบ”

งานแต่ละชิ้นของแต่ละคนมีมูลค่าไม่เท่ากัน เพราะเราใส่ความคิดสร้างสรรค์ไม่เหมือนกัน

ระยะเวลาการทำ “แค่หน้าเดียว” ก็อาจใช้เวลาใกล้เคียงกัน

แต่หน้าต่อไป จะใช้เวลาน้อยลง ถ้าหน้าแรกได้วางโครงสร้างความคิดเอาไว้แล้ว

ถ้าใครไม่ลำดับชิ้นงาน ระยะเวลาการสร้างก็จะมากขึ้นตาม

การทำงานที่อาศัยการเรียนรู้และวางแผนควบคู่ไปพร้อมกัน จะทำให้มูลค่าของงานสูงขึ้น

และถ้าเราสามารถตอบได้ว่า งานชิ้นนั้นสามารถทำอะไรได้เหนือกว่างานชิ้นอื่น

นั่นหมายความว่า เราต้องรู้จักกับงานชิ้นนั้นดีพอ

“ไม่ใช่แค่ขอให้ขายผ่าน แล้วค่อยว่ากันทีหลัง”

ดังนั้น การทำงาน 1 ชิ้น อาจใช้เวลาเป็นวัน ถ้าคนๆ นั้นเค้าใส่ใจลงไปในงาน

รู้ว่าลูกค้าคือใคร ต้องการอะไร และมีอะไรอยู่แล้วบ้าง

เหมือนแฟนที่รู้ใจ กับแฟนที่ไม่รู้อะไรเลย คุณจะเลือกใครมาใช้ชีวิตคู่

ชิ้นงานจะไม่มีมูลค่าใดๆ ถ้างานชิ้นนั้นสื่อสารกับ “คนซื้อ” แค่ทางเดียว

เพราะ “คนซื้อ” ไม่ได้ต้องการสื่อสารกับ “คนทำ”

ไม่ว่าจะเป็นงานประเภทไหนก็ตาม ความรับผิดชอบไม่ได้อยู่แค่ในกรอบของสัญญา

แต่มันจะมีมูลค่าต่อๆ ไปกับงานชิ้นใหม่ที่จะตามมา

ต่อให้ชิ้นงานดีแค่ไหน แต่ถ้าเราไม่เข้าใจความต้องการลูกค้า

งานชิ้นนั้นจะไม่มีมูลค่าใดๆ ต่อให้มีเป็นร้อยหน้าก็ตาม

นี่คือเหตุผลว่าทำไมชั้นใช้เวลากับงานแต่ละชิ้นนานกว่าคนอื่น

เราเองยังชอบของถูกและดี แล้วถ้าเรามีดีกว่าคนอื่น ทำไมเราจะขายไม่ได้

Google เป็นเครื่องมือชั้นดีที่จะทำให้สนิทและรู้จักลูกค้าได้มากขึ้น

ปอ ลิง การใช้เวลากับอะไรมากเกินไปก็ใช่ว่าจะดี ทุกอย่าง ขึ้นอยู่กับความพอดีนะคะ

มีใครตอบได้มั๊ย… คำว่า “ขอโทษ” กับ คำว่า “รัก” ต่างกันยังไง

บางคนบอกว่าไม่ต่างกัน ทั้ง 2 คำเป็นการสื่อสารให้ทราบถึงความรู้สึก

แต่สำหรับเรานะ มันต่างกันมาก

“ขอโทษ” พูดบ่อยเท่าไหร่ ยิ่งรู้สึกถึงความผิดพลาดมากขึ้นเท่านั้น

แต่

“รัก” พูดบ่อยเท่าไหร่ … ยิ่งทำให้รู้สึกดีมากขึ้นทุกที


คำพูดเหมือนกัน แต่ถ้าขาดการใส่ใจ ความหมายเปลี่ยนไปทันที

ไม่ว่าจะเป็นคำพูดหรือการกระทำใดๆ ก็ตาม

บางคนมีโอกาสได้พูด ได้ทำ และได้รับฟัง แต่ บางคน อาจไม่มีโอกาสแม้แต่จะคิดด้วยซ้ำ

ไม่ว่าคำไหนก็ตาม ถ้ามีโอกาส และหัวใจรู้สึกอย่างนั้น พูดออกไปเถอะ

พูดในวันที่มีคนรับฟัง แล้วทำคำพูดนั้นมีความหมาย

งานนี้ไม่ชอบ งานนั้นไม่ถูกใจ งานไหนก็ไม่เอา

ถ้าบ้านรวย เลือกไปเถอะ เหมือนคนสวย ทำไรก็ดูดี

แต่อย่าลืมว่า เลือกงานได้ แต่ เลือกผู้ร่วมงานไม่ได้


ถ้าเหตุผลของการเลือกงาน เป็นปัญญาที่ คน

บอกได้เลยว่า ได้ย้ายงานกันอีกหลายรอบแน่

เพราะเราบังคับใครไม่ได้ เราทำได้แค่ หลีกเลี่ยง


จะหาแฟนสักคน ยังหาที่เข้ากันได้ดียาก

แล้วคิดว่าเพื่อนร่วมงาน จะถูกใจเราทุกคนได้หรอ

การเลือกคนให้เหมาะกับงาน เป็นเรื่องของ นายจ้าง

การปรับตัวให้เข้ากับที่ทำงาน จึงเป็นเรื่องของ ลูกจ้าง

ไม่ว่าจะทำงานที่ไหน ก็ต้องอาศัยการ ปรับตัว


ใครปรับตัวได้ก่อน เรียนรู้ได้ไว อนาคตไกลแน่ๆ

ถ้าอยากมีอนาคตที่กำหนดได้ นอกจากการปรับตัวแล้ว

ต้องรู้จักเรียนรู้ วิธีการทำงาน เพราะ มาตรฐาน” แต่ละคนไม่เท่ากัน


ทำดี แต่ ไม่ถูกใจ ทำเท่าไหร่ ก็ไม่ดี

ค่าของคน อยู่ที่ผลของงาน


มาตรฐานจึงอยู่ที่ “การกระทำ” ไม่ใช่ “คำบอกเล่า


 

I love u. ต่างกับ I do I love u.

เป็นเรื่องที่เข้าใจยาก ว่าเพราะอะไร ในเมื่อ ความหมายเดียวกัน

ความต่าง ไม่ใช่แค่ “คำต่าง” แต่เป็นการ “คิดต่าง”

“คำต่าง” ก็เห็นอยู่แล้วนะ ว่ามีคำที่แตกต่างกันเพิ่มขึ้น

“คิดต่าง” เป็นการเข้าใจของ “คนพูด และ คนฟัง”

 

ถ้ามีคนมาบอกว่า I love you. เราคงรู้สึกดี

แต่ถ้าเค้าคนนั้นพูดว่า I do I love you. เราคงรู้สึกดีและมีความสุข

เพราะคำว่า Do” หมายถึงการลงมือทำ

I love you. จึงไม่มีคุณค่า ถ้าขาดการกระทำ

คำว่า “รัก” พูดไม่ยาก แต่ทำให้รู้ว่า “รัก” นี่สิยาก

 

อย่าทำแค่ “บอกรัก” แต่ทำให้รู้สิว่า “รัก” จะได้ “รักกันอย่างมั่นใจ”

ถ้าวันนี้มีคนมาบอกรัก อย่าเพิ่งปฎิเสธที่จะฟัง

ฟังแล้ว “อย่าเพิ่งปฎิเสธ” ถ้ายังไม่เห็น “การกระทำ”

 

ปกติใช้คำไหนบอกรักกันหรอคะ อย่าลืมใส่ หัวใจ ลงไปด้วยนะ

เคยเจอคำถามแบบนี้กันบ้างมั๊ย ตอนนี้ทำงานอะไร เงินเดือนเท่าไหร่ ตำแหน่งอะไร บางคนก็กล้าตอบอย่างภาคภูมิใจ แต่สำหรับบางคนก็กล้าๆ กลัวๆ ที่จะตอบ เพราะกลัวว่าใครจะวิจารณ์ว่าต่ำต้อย Read More →

เรียนท่านผู้มีเกียรติโปรด…ซึมซับ

ในการทำงานให้ได้อย่างที่ต้องการ เชื่อมั๊ยว่า ไม่มีทางได้อย่างที่หวังหรอก

เพราะอะไรน่ะหรอ??

ก็เพราะว่าเราไม่สามารถวัดค่าได้ด้วย “สายตา เวลา หรือแม้แต่ งบประมาณ”

มาตรวัดค่าที่มาตราฐาน ประกอบไปด้วย

เวลา + ราคา = ผลงาน

ช่วยเปิ้ลจังทำการบ้านหน่อยค่ะ

อาทิตย์หน้าจะแต่งงาน แคะกระปุกมามีอยู่ 3 พันบาท คุณคิดว่า งานจะออกมาแบบไหน

ก. ร้านส้มตำเจ๊ชะมดที่กำลังตบกับชนี

ข. โรงแรมหรูบรรยากาศริมทะเล

ใครตอบข้อ ก. ขอชื่นชมในความเข้าใจภาษาคนค่ะ แต่ใครตอบข้อ ข. ขอประณามด้วยความเคารพในความคิดบวกของคุณค่ะ เพราะเงิน 3 พันที่ไหนจะพอจ่ายค่าโรงแรมหรูล่ะคร๊าบพี่น้อง แต่ถ้าคุณคิดว่ามันต้องมีสิ เดี๋ยวหาก่อน คิดว่าจะทันอาทิตย์หน้ามั๊ยล่ะคร๊าบพี่น้อง

ชัดเจนค่ะว่า อยากได้งานดี มันต้องมีเวลาให้เค้าพิถีพิถันนิดนึงนะ

การกระทำทุกอย่าง มาพร้อมกับสิ่งไม่คาดหวังเสมอ คนไม่รู้ย่อมไม่ผิด แต่คนไม่รู้แล้วไม่ฟัง ดิชั้นขอเรียนเชิญเข้าร่วมสัมมนาในหัวข้อ “ยกเขาออกจากหัว” เพื่อเป็นการช่วยเหลือผู้ประสบภัยงานท่วมค่ะ

การทำงานแบบ Foodland ที่ถือสโลแกนว่า “ถูกและดี” ไม่สามารถใช้ได้ทุกกรณีนะคะ ความเป็นไปได้มันอาจจะมี แต่บางทีมันก็คงไม่ได้เสมอไปทุกครั้ง

งานด่วน งบน้อย –> ได้ เดี๋ยวเผาให้

งานด่วน งบน้อย แต่ขอชนะเลิศในสามโลก –> เป็นไปไม่ได้ค่ะ

งานถูก และ ดี –-> ไป Foodland เลยค่ะ ถูกและดี

งานการกุศล(ฟรี) แบบด่วนๆ –> พูดว่าไรนะ สัญญาณไม่ดีว่ะ

งานด่วน แต่ขอคุณภาพคับกล่อง –> ตามป้ายราคาเลยค่ะ ไม่ได้บอกผ่าน

 

พอจะเห็นภาพและเข้าใจคนทำงานมากขึ้นหรือยังคะ ถ้าเห็นชัดเจนแล้ว คำชมหรือน้ำใจที่หยิบยื่นให้กับคนทำงาน จะช่วยให้ทุกอย่างยืดหยุ่นได้ “ตามความเหมาะสม”

แต่ถ้าใครยังไม่เห็นภาพ ขอใช้ท่าโบกมือบ้ายบายแบบนางสาวไทยแล้วเดินกลับไปนั่งไถนาต่อค่ะ

 

ขอขอบคุณภาพปลากรอบจาก Internet

 

 

 

 

The Nation’s new media “NForum” จัดงานเสวนาในหัวข้อ “Mobile Working Trends” วันเสาร์ที่ 30 เมษายน 2554 ณ โรงแรมสยามซิตี้ งานนี้ เราได้รับเสียงกระซิบมาจากพี่สาวใจดี @Lekasina ว่าสนใจมาฟังมั๊ย  เราก็ไม่รีรอนะ เข้าไปดูรายละเอียดของงาน

วิทยากรแต่ละท่าน น่าสนใจมากค่ะ

@marisanun

Khun Marisa Sukosol Nunbhakdi

Executive Vice President – Siam Hotels & Resorts

@nuttaputch

Nuttaputch Wongreanthong

Project Manager – Strategic Innovation Business @ RS Public Company

@molek

Chakard Chalayut

Digital media Specialists @ Thoth media Co., Ltd.

@TonAwe
Pornthip Kongchun

Google Southeast Asia’s marketing manager for Thailand

ผู้ดำเนินการเสวนาในครั้งนี้ก็รู้จักกันดีอยู่แล้วนะ สาระคับคั่งแน่นอน

@vow_vow
Vowpailin Chovichien

Second Secretary, Ministry of Foreign Affairs

@kafaak
Kongdej Keesukpan

Blogger IT Gadget & Lifestyle

http://kafaak.wordpress.com/

ต้องบอกก่อนว่า คติอย่างนึงของเปิ้ลจังคือ

“ทำได้ก็ทำ ทำไม่ได้ก็ต้องหาความรู้”

เพราะฉะนั้น ตื่นมาเราก็รีบไปที่งาน สิ่งแรกที่ประทับใจคือ การลงทะเบียนเข้างานที่ใช้ QR Code สำหรับลงทะเบียนในงานผ่าน Google Doc สะดวกสบายดีนะคะ ดีกว่าเราเอาคอมพิวเตอร์มาตั้ง หรือว่าถือ iPad มายืนดักให้คนลงทะเบียนอีกค่ะ  แต่อย่าลืมนะคะ QR Code เข้าถึงคนได้แค่บางกลุ่ม เพราะวิธีการทำงานของมันคือ

QR Code เป็นการเข้าไปที่เว็บไซด์แบบไม่ต้องพิมพ์ url

URL ของแบบฟอร์มการลงทะเบียน ก็เหมือนการกรอกข้อมูลด้วยการพิมพ์แทนการเขียน

วิธีนี้ นอกจะประหยัดกระดาษช่วยโลกได้แล้ว ยังทำให้เรามี database ในระบบโดยที่ไม่ต้องเสียเวลาไปคีย์ข้อมูลเองด้วยนะคะ แต่วิธีนี้ใช้ได้กับคนที่เข้าถึงเทคโนโลยีแล้วเท่านั้น ใครจะนำไปใช้ ควรมีแผยสอง สาม สำรองไว้ให้ครบทุกกลุ่มเป้าหมายนะคะ

อย่างที่สองที่ประทับใจมากคือ ของหวานค่ะ เป็น Gimmick อย่างนึงที่ส่วนตัวคิดว่า เป็น Share of voice ที่สามารถสร้าง Awareness ให้คนจำชื่องานได้ดีนะ ไม่เชื่อลองดูภาพสิ ขนมธรรมดาที่หน้าตาไม่เหมือนใคร ตกแต่งหน้าตาเป็นสัญลักษณ์ของงาน และ Social Network ที่หลายคนเห็นแล้วร้อง ว๊าวววววว!!! อดไม่ได้ที่จะถ่ายภาพและแชร์ต่อ ((ขอเมาท์เถอะค่ะ งานนี้ฟรีแต่มีของกินเพียบเรย น่าหิ้วกลับบ้านมาก!)) บรรยากาศในงานก็น่ารักค่ะ ชิล ชิล นั่งกินขนมในสวน เหมือนมาปิคนิกยังไงไม่รู้

พอเริ่มเข้าห้องเสวนาเท่านั้นหล่ะ ใครเป็นใครไม่หรอก ต่างคนต่างก้มหน้าแบบ ตาดูอุปกรณ์สื่อสาร (Device) ของตัวเอง ทวิต ทวิต ทวิต แต่หูก็ฟังนะ เราได้ว่า ใช้อวัยวะในการรับรู้อย่างมากค่ะ

เนื้อหาภายในงาน ไม่ขอพูดอะไรมากดีกว่า เพราะเชื่อว่าหลายคนคงได้ตามอ่านจาก #NForum กันมาแล้ว เลยอยากนำเสนอในส่วนที่แตกต่าง นั่นคือข้อคิดและมุมมองที่หลากหลายของวิทยากรแต่ละท่าน และเรามาทาง Marketing มุมมองเราก็อาจจะไม่มีความรู้มากพอเท่าไหร่ แต่จะลองทบทวนความรู้ในแบบของตัวเองให้เพื่อนลองอ่านกันดูนะคะ

Mobile Working Trends คือ การทำงานผ่านอุปกรณ์สื่อสารแบบพกพา กำลังเป็นที่นิยมของคนทำงานในปัจจุบัน ในเมื่อเวลาก็จำกัดไปด้วยการดินทางค่อนข้างมาก เพื่อความคล่องตัวและการแสดงศักยภาพของการทำงานบนโลกออนไลน์ นอกจาก Notebook ที่มี  Tablet, Smartphone หรือแม้กระทั่ง Mobile phone ที่เราใช้อยู่ สามารถช่วยเราทำงานนอกสถานที่ได้มากขึ้น Anytime Anywhere  Any Devices เช่นการส่งอีเมล์จากโทรศัพท์มือถือ ก็เรียกว่าเป็น Mobile Working Trends ที่หลายคนเริ่มใช้กันมากขึ้น  จะดีแค่ไหน ถ้าเราเปลี่ยนเวลาเดินทาง (Commuting time) มาเป็นเวลาทำงาน คงได้ผลงานดีๆ ออกมาอีกเยอะเลย

http://bit.ly/kzkGld

สถิติของการเสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์ไปกับการเดินทางของหลายประเทศ ทำให้เรารู้ว่า Mobile Working Trends เป็นเรื่องที่กำลังจะเปลี่ยนชีวิตเรา ให้มีความสุขกับการทำงานมากขึ้น ความคิดสร้างสรรค์หรือไอเดียต่างๆ (Creativity) จะสามาถถ่ายทอดออกมาได้ทุกที่ ด้วยการฝากข้อมูลผ่านระบบผ่านระบบ  Cloud Computing

 

Cloud Computing คือ ระบบดูและและจัดสรรข้อมูลตามความต้องการของผู้ใช้ ผ่านระบบอิจเตอร์เน็ต โดยมีผู้ให้ริการ (Third Party) เป็นผู้ดูแลในด้านระบบให้เพียงพอกับความต้องการผู้ใช้ไม่จำเป็นต้องสนใจเลยว่าระบบหลังบ้านทำงานอย่างไร ข้อมูล (resource) จัดเก็บที่ไหน แค่บอกว่า คุณต้องการ (requirement) ใช้งานอะไรบ้างก็พอแล้วค่ะ บริการ (service) ที่เราจะได้ จะช่วยให้เราสะดวกสบาย สามารถดึงข้อมูลจากที่ไหน เมื่อไหร่ อย่างไร ก็ทำได้ง่ายๆเลยค่ะ ช่วยลดปัญหาเรื่องการดูแลไปได้เยอะ

แต่องค์กรส่วนใหญ่ยังไม่วางใจเรื่องความปลอดภัยของข้อมูล ในขณะที่ผู้ใช้งาน หรือผู้บริโภคที่ได้ลองใช้บริการจะรู้สึกว่า แม่จ้าว นี่มันปฎิบัติการเหนือเมฆจริงๆ ในหลายองค์กรที่มีสาขาหลายแห่ง จะนิยมระบบนี้ค่ะ เพราะสามารถอัพเดทข้อมูลในระบบได้แบบ Real Time ทำให้การทำงานมีความคล่องตัว และบริการลูกค้าได้อย่างประทับใจ เทคโนโลยี มีทั้งข้อดีและข้อเสีย ก่อนใช้งาน ควรศึกษาและเลือกให้เหมาะสมกับการใช้งาน และเทคโนโลยีจะไม่ย้อนกลับมาทำร้ายเราแน่นอนค่ะ

@TonAwe ให้ข้อคิดไว้น่าสนใจมากค่ะ Google สอนให้พนักงานเลือก… เลือกเวลาที่จะทำงานได้เอง การตามงานในวันหยุด ถือเป็นเรื่องที่เสียมารยาท เพราะมันคือเวลาส่วนตัว นั่นสินะ ทำไมเราต้องตามงานกันในวันหยุด เวลาพักผ่อนไม่ใช่หรอ???

@Ripmilla ฝากไว้ในห้องสัมมนาว่า วันนี้ เราใส่รหัสให้กับ Device ของตัวเองหรือยัง นั่นสินะ เรามัวแต่ห่วงความปลอดภัยข้อมูลของระบบ แต่เราลืมไปหรือเปล่าว่า สนุษย์ เป็นผูล้วงความลับจากระบบ เราควรป้องกันจากสิ่งใกล้ตัว ก่อนที่จะกลัวอนาคตที่จะมาถึงหรือเปล่าก็ไม่รู้

วิทยากรหลายท่าน ให้ความรู้และข้อคิดต่างๆ มากมาย เกี่ยวกับการทำงานแบบ Mobile Working Trends ซึ่งของแบบนี้ บอกได้เลยว่า มีทั้งข้อดีและข้อเสียค่ะ ขึ้นอยู่กับแต่ละคนนะคะ ว่าจะเจอข้อดีมากแค่ไหน หรือบางคนอาจจะไม่รู้สึกว่ามันดีเลยก็ได้ อันนี้ก็อยากให้ลองถามตัวเองสักนิดก่อนว่า “วันนี้ คุณได้ใช้เทคโนโลยีทำงานอย่างถูกต้องแล้วหรือยัง” เพราะเปิ้ลจังก็เป็นคนนึงค่ะ ที่ใช้ Mobile Working อย่างผิดวิธี ทำให้การจัดระเบียบของชีวิตเป็นเรื่องที่ควบคุมยาก แต่ยอมรับว่า ช่วยให้ชีวิตการทำงานของเปิ้ล ง่ายและคล่องตัวมากขึ้น ลดอาการปวดหัวแบบ จุ๊บุ จุ๊บุ ได้เยอะเลยค่ะ

จากเดิมที่ต้องฝ่าฟันรถติดวิ่งเข้าออฟฟิศเพื่อส่งเมล์บ้าง พิมพ์เอกสารบ้าง แต่เดี๋ยวนี้ การตั้งรับ E-mail บนมือถือ ทำให้เปิ้ลสามารถทราบทั้งข่าวดี ข่าวร้าย ได้แบบ Real Time สื่อสารกันได้รวดเร็วและไม่ขี้เกียจที่จะเช็คเมล์เพราะต้องเปิดคอมพิวเตอร์ ของใกล้ตัวแบบนี้ ลองไปตั้งค่าในตัวเครื่องกันดูนะคะ ช่วยประหยัดเวลาและค่าใช้จ่ายได้ดีทีเดียว แต่การทำงานแบบนี้ อาจทำให้หลายคนเสียนิสัย จนบางครั้ง ปล่อยให้เวลาทำงานปนกับเวลาส่วนตัว เลยเป็นที่มาของคำว่า Disconnect to connect

การทำงานแบบ Real Time ก็ไมจำเป็นว่าจะต้องส่งให้ลูกค้าหรือทีมแบบ Real Time ในทุกครั้งไปนะคะ เพราะเมื่อไหร่ที่เมล์เรื่องงานเข้ามาในช่วงเวลาแห่งความสุข มันจะบั่นทอนช่วงเวลาเหล่านั้นไปค่ะ แต่ถ้าเป็นกรณีฉุกเฉินล่ะ ก่อนส่งต้องคิดก่อนนะคะว่า เป็นเรื่องด่วนที่สมควรยืดหยุ่นแล้วจรองๆ หรือไม่ ไม่ใช่ด่วนเพราะหัวใจเราสั่งมานะคะ ไม่อย่างนั้น จะเป็นการรบกวนเวลาส่วนตัวของผู้รับ และเราก็จะไม่สามารถควบคุมการทำงานได้อย่างเป็นระบบค่ะ ใจเค้าใจเรา ลองร่างอีเมล์แล้วเซฟเป็นดราฟไว้ค่ะ ตื่นเช้ามา ได้เวลางานเมื่อไหร่ กด Send คลิกเดียว แค่นี้ก็สื่อสารกับทีมงานได้ทันใจเหมือนกันนะคะ

แต่ถ้าใครซวยหน่อย ลูกคาสั่งงานกระปริบกระปรอย ลองจัดระเบียบของตัวเองให้คุณลูกค้า VIP ดูเป็นตัวอย่างสิคะ รับทราบในข้อมูล Feedback ในเวลางานก่อนที่จะโดนทวงถาม การรับทราบข้อมูลและชี้แจงให้ชัดเจน จะช่วยให้การประสานงานของเรา ไม่กระทบกันคนในองค์กร และไม่ต้องทำงานกันตลอดเวลาด้วยค่ะ

การทำงานที่ดี ไม่ใช่แค่ทำงานให้ถูกต้องหรือส่งตรงเวลาเท่านั้น

แต่ต้องมาพร้อมกับการจัดสรรเวลาที่พอดี

เลือกช่วงเวลาที่จะทำงานข้างนอก

เลือกช่วงเวลาที่จะทำงานในออฟฟิศ

และเลือกใช้ชีวิตที่เราเลือกได้ค่ะ

 

 

ขอขอบคุณ พี่เล็ก @Lekasina ที่ชวนไปงานดีๆแบบนี้

ขอบคุณ The Nation ที่จัดงานดีๆ ให้พวกเราได้เห็นความแตกตางในแต่ละด้าน

ขอบคุณ thumbsup ที่ให้ยืมรูปภาพ (ยังไม่ได้ขอเลย)

ขอบคุณวิทยากรทุกท่านค่ะ ที่ให้ความรู้และข้อคิด รับรองว่า จะเอาไปปรับใช้ให้เป็นประโยชน์แน่นอนค่ะ