หลังจากที่นั่งเฝ้าหน้าส้วมชั้น 5 อยู่ค่อนวัน เราก็ยิงคำถามไปหลายดอกให้เค้าไปหา Solution ที่2 แก้ไขเอาเอง แล้วเราก็มาครื้นเรงกันอยู่ซอกโรงหนัง แหม๋ มันช่วงเปลี่ยวได้ใจ แต่ทำม๊ายยยย ไม่มีใครทำอะไรเรา 555

ถึงแม้ว่ายังไม่ใช่วันงานจริง แต่งานที่เรารับผิดชอบ เป็นแค่ส่วนหนึ่งภาพรวม เราควรเผื่อเวลาให้มีการปรับหรือแก้ไขให้เข้ากับส่วนอื่นๆ ด้วย เมื่อถึงเวลาจริง ทุกอย่างจะผ่านไปได้ด้วยดี ไม่อย่างนั้น ความเสียหายที่เกิดขึ้น คุณจะไม่มีเวลาแก้ตัว

มืออาชีพ ไม่ทำงานแค่ผ่าน มืออาชีพ ไม่ทำงานแค่เอาหน้า มืออาชีพ ไม่ทำแค่หน้าที่ตัวเอง

มืออาชีพ คือการทำงานที่มีปลายทางเดียวกัน ถึงแม้ว่าไม่ใช่หน้าที่ของตัวเอง แต่การยืดหยุ่นที่จะเผื่อเหลือ เผื่อขาด เพื่อเติมช่องว่างของรอยต่องานแต่ละส่วน เป็นสิ่งที่หลายคนไม่มี หากช่องว่างของงานเกิดขึ้นตรองไหน นั่นหมายความว่า เราเปิดโอกาสให้ความผิดพลาดเกิดขึ้นมาทันที

การทำงานที่ดี คือการแชร์ข้อมูลที่ตนรู้ แต่คนอื่นไม่รู้

การทำงานที่ไม่ดี คือ การหวงสิ่งที่มี แต่ไม่ได้ใช้ เอาไว้ทำยาดอง

แล้วทุกอย่าง ก็ผ่านไปได้ด้วยดี งานนี้ได้อะไรหลายอย่าง หลังจาก Planking ไปแล้ว ใครๆก็อาจจะคิดว่า เปิ้ลจังเป็นเด็กพิเรน ไม่จริงค่ะ เราต้องแก้ข่าวกันด้วยการพับเพียบโชว์กลางดึก ตีสอง ก่อนกลับบ้าน ขอฝากภาพนี้ทิ้งไว้ ในใจเพื่อนๆทุกคนนะคระ

หลับฝันดี ราตี สวาทททททททททท (^_^)ε^ )

 

 

เปิ้ลจังไม่ได้อินเทรนด์หรอกค่ะ เพราะท่านอนแกล้งตายแบบนี้ มีที่มาแค่ว่า…ง่วงค่ะ

เป็นวันที่ใช้ชีวิตอยู่บนห้างที่ยาวนานมาก แม่จ้าว 11 โมงเช้ายัน ตี 2 กลับบ้านอาบน้ำ นอนตี 3 กว่าจะหลับ ตี 4 พอตี 5 ต้องตื่นไปพารากอนให้ทัน 6 โมงเช้า … หนูทำได้ V(^•^)

สงสัยล่ะสิ ทำบ้าอะไรนานเป็นวันๆ อยากรู้ก็ตามอ่านให้ดู เปิ้ลจังน้อยๆ จะค่อยๆ บอกทีละอย่าง

เริ่มจากการจัดงานบนห้าง ส่วนใหญ่เค้าก็ Set up หลังห้างปิด (เป็นปกติที่เค้ารู้กันอยู่) แต่ความซวยมันมาอยู่ที่เราจัดในโรงหนังในห้าง << จ๊าก ก ก ได้ยินไม่ผิดหรอก ในโรงหนังนั่นหล่ะ

ห้างส่วนใหญ่ปิด 4 ทุ่ม แต่หนังรอบดึกมักจบหลังห้างปิด ฮ่า ฮ่า ฮ่า คิดว่าเราจะได้เริ่มงานตอนไหนดีล่ะ

บางคนคงจะสงสัยว่า… ก็รู้ว่าดึก แล้วแว๊นมาทำไมแต่เช้า ก็พี่ขา หนูทำออนไลน์นะคะ ไม่ได้ใช้แรงงานอย่างเดียว เราก็เลยต้องมีติดต่อ ติดตั้ง ส่วนอุปกรณ์เพิ่มเติม อาทิเช่น อินเตอร์เน็ตมหาโหด ใช้งาน 3 ชม. พี่ท่านมีค่าแรกเข้าเกือบหมื่น (แต่จ่ายจริงแค่ครึ่งเดียวนะ เพราะเปิ้ลจังต้องปกป้องผลประโยชน์ให้ลูกค้า ด้วยการบีบคอขอส่วนลด จนมาจบที่ครึ่งราคา)

แต่ปัญหามันก็ไม่จบแค่นั้น เพราะดันไม่จ่ายตังค์ล่วงหน้า ทำไงดีๆ ก็รอบดีลของบัญชีมันต้องรอนี่นา คุยกันแล้ว แต่ทำไมไม่ส่งเรื่องกันต่อล่ะคะคุณขา ช่างก็ไม่กล้าติดตั้งให้เรา เอาวะ!!! พูดดีๆ ไม่รู้เรื่องใช่มั๊ย นั้นโทรหาเซล์ที่ดูแลดีกว่า

เอาล่ะ รู้ละ ปัญหาอยู่ตรงไหน
Sale กะ Sale แต่ละฝ่ายไม่คุยกัน ช่างเทคนิค ซึ่งเป็นบุคคลที่ 3 ก็ซาบซึ้งไปตามระเบียบ เราคนดูแลก็งงเป็นไก่ตาแตกกับข้อมูลที่ฝ่ายโน้นให้มาไม่เหมือนกันสักคน ขนาดจะจ่ายเงิน ยังบอกไม่เหมือนกันสักคนสิน่า ให้มันได้อย่างนี้สิคร๊าบพี่น้อง ง ง ง

คนเริ่มเยอะ ข้อมูลเริ่มแยะ โอเค เอางี้นะ คุณไปจัดการของฝ่ายคุณมา ไปพูดคุยตกลงกันให้ดีทั้ง Process นะ เอาให้เคลียร์นะ แล้วค่อยมาบอกว่า … ชั้นจะได้เทสระบบกี่โมง ง ง ง หิวเฟร้ย!

นี่เป็นเพียง Plejung Solution แรกที่แก้ปัญหาความโง่ของตัวเอง พูดศัพท์เทคนิคมา ฉันก็หน้าเป็นหมางงอยู่ดี

ให้เค้าไปคุยกันภายในสักครู่นะคะ เดี๋ยวเปิ้ลจังมาเล่าต่อ ขออาบน้ำแป๊ป ๏”๏