คนที่ใช่

ความรักในมุมมองของแต่ละคนมักมีความหมายที่แตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับทัศนคติและประสบการณ์ที่ต่างคนต่างได้เจอมา บ้างก็เสียใจมากมาย บ้างก็มีความสุขแบบหาที่เปรียบไม่ได้ นั่นเป็นเพราะอะไร เพราะเรารู้เท่าทันความรักไม่เท่ากันหรือเปล่า

ถ้าต่างฝ่ายต่างจ้องจะเอาเปรียบด้วยกันทั้งคู่
คู่รัก นั้นย่อมกล่าวว่าความรักคือ “ผลประโยชน์”
ถ้ามีฝ่ายหนึ่งจ้องจะเอาเปรียบ แต่อีกฝ่ายพร้อมจะให้เปล่า
คู่รักนั้น ย่อมจักกล่าวว่า ความรักคือ “การใช้หนี้”

แล้วความหมายของความรักที่เจืออยู่ด้วย “ความเสียสละ” คืออะไร
ถ้าต่างฝ่ายต่างจ้องจะให้เปล่าด้วยกันทั้งคู่
คู่รักนั้นย่อมกล่าวว่า ความรัก คือความเอื้ออาทร ต่างฝ่ายต่างเอื้ออาทรนั้นแหละ คือ รักแท้

มนุษย์เราอยากมีคนรักไว้เป็นพวกเดียวกัน
แต่ในความเป็นจริงคู่รัก มักแบ่งข้างกันโดยไม่รู้ตัว
และคนส่วนใหญ่ก็ไม่ทราบไปจนตายว่า สิ่งเดียวที่จะทำลายการแบ่งข้างลงได้ก็คือ
“ค ว า ม พ ร้ อ ม ใ จ เ สี ย ส ล ะ” ไม่ใช่กะเกณฑ์ให้ฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดมีน้ำใจคิดให้อยู่ข้างเดียว

เรามีคนรักไว้รบกวนกัน และเป็นกำลังหนุนแก่กันก็ได้
แน่นอนว่าถ้าคุณเลือกคนที่ใช่มาเป็นคู่ ก็ต้องดูดีแล้วว่ามีพื้นฐานของ
ความพร้อมจะเสียสละซึ่งกันและกันไม่มากก็น้อย

แต่ขอให้ทราบเถิดว่า… ยากที่จะมีความเท่าเทียมในการอยู่ร่วมกัน
และเพียงอยู่ร่วมกันไม่นานนัก
ความไม่เท่าเทียมก็มักเป็นแรงกระตุ้นความเห็นแก่ตัวให้กำเริบได้โดยไม่มีใครทันสังเกต

เพื่อให้ความรักของคุณเต็มไปด้วยความหมายของการเอื้ออาทร
คุณต้องไม่ลืมกฏสำคัญ คือ “เมื่อได้รับอย่าลืมขอบคุณ เมื่อได้ให้อย่าลืมอมยิ้ม”

คัดลอกบางตอนมาจาก : บทที่ ๔ รักษาความรู้สึกใน “รักแท้มีจริง” โดย ดังตฤณ

Post Navigation