image

ถึงแม้ปากกาจะเขียนไม่ติด แต่ก็ทำให้เกิดรอยบนกระดาษได้อยู่ดี เหมือนคำพูดของคนที่ถูกพ่นออกมาโดยไม่คิด ต่อให้เจตนาดีแค่ไหน รอยร้าวย่อมเกิดขึ้นในใจไม่มากก็น้อย

คิดทุกคำที่พูด แต่ไม่จำเป็นต้องพูดทุกคำที่คิด อย่าคิดว่าเจตนาดีแล้วจะพูดอะไรก็ได้ และอย่าคิดว่า ที่พูดเพราะความหวังดี บางทีเราก็ต้องแยกให้ออกว่า ชีวิตเรามีเส้นแบ่งเขตที่ตรงไหน ส่วนไหนคือพื้นที่ของเรา ส่วนไหนคือพื้นที่ของเค้า ถึงแม้ว่าพื้นที่จะติดกัน เราอาจจะมองเห็นอะไรที่ขัดหู ขัดตาไปบ้างง แต่เราต้องยอมรับให้ได้นะว่า… “นั่นไม่ใช่พื้นที่ของเรา”

อย่าปล่อยให้สิ่งเล็กน้อยที่ไม่มีรูปธรรม มาทำให้เกิดนามธรรมในจิตใจ รอยร้าวบางชนิด ถ้ารู้และเข้าใจวิธีซ่อมแซม รอยนั้นก็อาจจะหายไปได้อย่างไร้ร่องรอย และเราต้องไม่ทำให้เกิดรอยซ้ำๆ

ปากกาที่เขียนติด ยังไม่น่ากลัวเท่าปากเรา ที่ไม่รู้ว่า สิ่งที่พูดออกไป ทิ้งร่องรอยไว้กับใครบ้าง จริงมั๊ย?

Post Navigation