วันนี้ได้คุยกับเพื่อนคนนึง เลยได้ความรู้มาใหม่ว่า “นกเงือก” เป็นนกที่ถูกใช้เป็น “สัญลักษณ์ของรักแท้” เพราะนกเงือกจะมีลักษณะการครองคู่แบบ “ผัวเดียว เมียเดียว” คือเมื่อไหร่ตัดสินใจครองคู่กันแล้ว มันก็จะรักและดูแแลกันไปอย่างนั้นตลอดไป อยากรู้มั๊ยล่ะว่าเพราะอะไร

เพราะนกเงือกที่ลืมตาขึ้นมาดูโลกทุกตัว มันจะเที่ยวบินออกไปตามหารักแท้ โดยตัวผู้จะเป็นฝ่ายบินไปมาเพื่อตามหาตัวเมียที่ถูกใจมาเป็นที่รัก เมื่อนกเงือกตัวผู้พบกับนกเงือกตัวเมียที่คิดว่าน่าจะเป็นรักแท้ นกเงือกตัวผู้จะเที่ยวบินเสาะหาอาหารเพื่อนำมาให้ตัวเมียที่หมายปองไว้ และเมื่อไหร่ที่ตัวเมียยอมรับอาหารที่ตัวผู้หามาให้ นั่นหมายความว่า… ตัวเมียตกลงปลงใจที่จะเป็นรักแท้ของตัวผู้แล้ว

จากนั้นก็จะพากันไปหาบ้านที่อยู่อาศัยเพื่อใช้เป็นเรือนหอ แล้วใช้ชีวิตร่วมกันอย่างมีความสุข นกเงือกแม้จะมีปากที่กว้างใหญ่ แต่ปากของมันไม่ได้แข็งแรงเหมือนนกหัวขวานที่จะสามารถเจาะต้นไม้สร้างรังได้เอง มันจึงต้องเที่ยวบินหาโพรงไม้ต่างๆ ที่สัตว์ประเภทอื่นได้ทำทิ้งไว้อยู่แล้ว นกเงือกตัวผู้ต้องบินหาโพรงไม้เหล่านี้มานำเสนอต่อตัวเมียจนกว่าตัวเมียจะเป็นที่พอใจ ก็ตัวเมียต้องใช้ชีวิตอยู่ในนั้นเป็นเวลานานนี่นา ก็ต้องให้ตัวเมียเป็นผู้เลือกสินะ ^^

เมื่อนกเงือกตัวเมียเห็นเลือกเรือนหอได้แล้ว ทั้งสองก็จะเริ่ม xxx กันจนให้กำเนิดเจ้านกเงือกน้อยขึ้นมา มันน่าประทับใจตรงนี้หล่ะ เพราะว่า… นกเงือก 2 ตัวผัวเมีย จะช่วยกันนำเศษไม้ เศษดินต่างๆ มาปิดปากทางเข้าบ้านให้เหลือเพียงรูเล็กๆ พอที่จะให้ตัวผู้ซึ่งเป็นผู้หาอาหารอยู่นอกบ้าน สามารถส่งอาหารให้กับตัวเมียและลูกน้อยได้ ทั้งนี้ก็เพื่อความอบอุ่นและเพื่อความปลอดภัยของลูกเมียที่กำลังจะเติบโต ตัวเมียก็จะคอยเลี้ยงดูลูกน้อยให้เติบโตอยู่ภายในบ้าน เพราะไม่สามารถบินออกไปหาอาหารได้ เพราะตัวเมียจะจิกเอาขนของตัวเองออกมาให้ความอบอุ่นแก่ลูกน้อยจนไม่มีขนมากพอที่จะทำให้บินออกไปหาอาหารเองได้ ตัวผู้จึงต้องเป็นผู้บินหาอาหารอยู่ภายนอกให้ตัวเมีย กับลูกน้อยอย่างนี้ทุกวัน… ซึ้งมั๊ยล่ะ

เวลาผ่านไป ลูกน้อยก็ค่อยๆ เติบโตจนกระทั่งวันนึง ตัวเมียก็ได้แต่ รอ รอ แล้วก็รอตัวผู้ว่าเมื่อไหร่กลับมามอบอาหารให้ แม้ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน ตัวเมียก็ยังคงรอ จนกระทั่งเรี่ยวแรงของตัวเมียและลูกน้อย ก็ค่อยๆ ลดลง ลดลง จนไม่สามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ จนต้องตายจากกันไปโดยที่ไม่รู้ว่า ทำไมนกเงือกตัวผู้นั้นไม่ยอมกลับมา

จะมีใครรู้บ้างว่า ใจของนกเงือกตัวผู้ที่กำลังบินหาอาหารเพื่อเอาไปให้เมียและลูกน้อยที่รออยู่ที่บ้านนั้น เค้ารู้สึกอย่างไร ในขณะที่กำลังบินอยู่ดีๆ ก็มีเสียงปืนดังขึ้น แล้วนกเงือกตัวผู้ก็ค่อยๆ ร่วงลงสู่พื้นดิน และหมดหายใจไปในที่สุด โดยที่มีคนใจร้าย เจ้าของเสียงปืนนั้นเก็บร่างของนกเงือกตัวผู้ไปประดับไว้ที่บ้านเพื่อความสวยงาม

ลองคิดดูสิคะว่า นกเงือกที่อุตส่าห์สร้างครอบครัวมาด้วยกัน จำต้องจากกันไปอย่างไม่มีทางเลือกพร้อมๆ กับความรักที่มีให้กัน เพียงเพราะความสวยงามบนผนังบ้านของคนๆ หนึ่ง ถ้าเปรียบนกให้เป็นคน เราทุกคนมีหัวใจเหมือนกัน เวลาที่เรารักใคร คงไม่มีใครอยากโดนพรากจากกันแบบนี้ นกเงือก จึงได้ถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ของความรักเดียวใจเดียวตั้งแต่นั้นมา… ซึ้งเนอะ

ใครที่กำลังมีความรัก หรือใครที่กำลังคิดว่าจะพรากความรักของใครเพื่อมาเป็นของตนเอง ลองคิดให้ดีนะคะ ถ้าเราต้องโดนพรากจากกันแบบนั้นบ้าง เราจะรู้สึกอย่างไร แล้วเราจะปกป้องตัวเองอย่างไร ถ้าเป็นเรานะ เราจะปกป้องด้วยการมอบความรักที่มีทั้งหมดในวันนี้ให้กับคนที่เรารักอย่างหมดใจ เพราะเมื่อเราตายไป เราก็ไม่สามารถเอาความรักที่มีนั้นติดตัวไปได้ ถ้าเราทำเพื่อความรักขนาดนี้แล้ว ยังมีใครคิดที่จะพรากความรักจากเราไปอีก เราก็ขอปล่อยให้เค้าไปอยู่กับความรักที่เค้าต้องการดีกว่า เพราะนั่นอาจจะไม่ใช่ความรักที่เหมาะสมกับเราก็ได้…

ข้อมูลอ้างอิง: wikipedia.org

 

Post Navigation