อยากให้คนที่ทำงานมากมาย ทำงานหนักหน่วง ทำกันจนไม่มีเวลาให้ตัวเองและคนรอบข้างได้ลองอ่านข้อความเหล่านี้ดูนะ จะได้รู้ว่า การทำงานหนักเพื่อให้ได้มาซึ่งอนาคตที่ดี บางที อนาคตอาจจะไม่เคยมาถึงก็ได้

สวัสดีครับ..แฟนนานุแฟนที่รักทุกคน

ผมไม่เคยคิดฝัน ว่าจะได้กลับมาเขียนบล็อกถึงเพื่อนๆอีกครั้งในวันนี้

10 เดือน เต็มๆ ที่ผมต้องเข้าออกรพ. ใช้เวลาต่อสู้ หาหนทางเอาชนะ “ลิวคีเมีย”

ใช้ทรัพยาการทุกอย่างที่มีอยู่ ทำทุกวิถีทาง เพื่อที่จะชนะเจ้าโรคร้ายนี้ให้ได้

แต่แล้วในที่สุด ผมก็ต้องยอมกับอย่างภาคภูมิ ว่าไม่สามารถเอาชนะมันได้..

คำพูดสุดท้ายของคุณหมอที่ รพ.จุฬา บอกกับผมก็คือ “ร่างกายผมไม่ตอบสนอง ต่อการรักษาด้วยเคมีบำบัด ไม่มีหนทางใดที่จะรักษาลิวคีเมียของผมอีกต่อไปแล้ว”

เหมือนฟ้าฝ่าลงกลางใจในตอนที่ผมได้ยิน

แต่หลังจากนั้นผมก็ได้แต่ยิ้มให้กับชะตากรรมของตัวเอง

และบอกตัวเองว่า ไม่ว่าผมจะมีเวลาเหลืออีกสักเท่าไหร่ผมก็จะไม่ยอมแพ้..

ผมก้มหน้ายอมรับความจริงที่ตัวเองกำลังเผชิญอยู่อย่างยากเย็น

แต่เมื่อชีวิตถูกลิขิตให้เป็นแบบนี้ จะมามัวเอาแต่ฟูมฟายเสียใจ

จมอยู่กับความทุกข์และความโชคร้ายที่ได้รับ ก็คงเสียชื่อที่เกิดเป็นทหารจนสิ้น

สิ่งที่ผมคิด จากวันที่ได้ยินคำพูดของหมอก็คือ ผมจะใช้เวลาที่เหลือของผม

ให้คุ้มค่าที่สุด มุ่งทำประโยชน์ให้ สังคม และคนรอบข้างให้ได้มากที่สุด เท่าที่กำลังกายและกำลังใจผมจะอำนวย..

..วันใดที่หมดเวลาของผมแล้ว ผมก็จะจากไปด้วยรอยยิ้มที่เปือนเต็มใบหน้า

ฝากไว้ในใจให้ พี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ ที่รักผม ได้จดจำจนว่าจะลืมกัน..

พ.ท.คมกริช”

————————————-

13 พฤษภาคม 2555 “พ.ท.คมกริช อินทรสุวรรณ” หรือผู้พันต้น ที่รับบทเป็น “ออกพระศรีถมอรัตน์” ในภาพยนตร์ชุด ตำนานสมเด็จพระนเรศวรฯ ได้เขียนบันทึกนี้ผ่านเว็บบล๊อกส่วนตัว และได้เสียชีวิตลงในวันที่ 10 สิงหาคม 2555 เวลา 12:59 น. ด้วยโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวด้วยวัย 41 ปี

อ่านแล้วแอบสะเทือนใจเล็กน้อย แต่จะคิดอะไรมากกับสิ่งที่ยังมาไม่ถึง ร่างกายของคนเรามันก็มีเสื่อมโทรมไปตามการใช้งาน ถ้าเราใช้ร่างกายมาก ร่างกายเราก็โทรมไปตามการใช้งาน หันกลับมามองตัวเอง ตอนนี้ไม่มีประเด็นอะไรนอกจาก … ^^ ความเครียดมันไม่เคยช่วยเราแก้ไขอะไรได้เลย การวัดดวงตะหาก เจ็บก็เจ็บไปเลย ตายก็ตายไปเลย ง่ายดี ชีวิตมีแค่นี้เอง

การทำงานหนักเพื่อสิ่งของนอกกาย หรืออนาคตที่ไม่รู้ว่า อะไรที่เรียกว่า “แน่นอน” สิ่งที่ได้มาอาจจะไม่มีประโยชน์ในเวลาที่ต้องการก็ได้นะ เราเคยคิดว่า … ถ้าวันนึงเราเป็นอะไร เราจะไม่ให้ครอบครัวดิ้นรนหาเงินมารักษาเราหรอก เหตุผลเดียวคือ “ไม่อยากให้คนตาย ขายคนเป็น” ถ้าร่างกายไปไม่ไหว เราก็ต้องทำใจนะ ช้าเร็วก็ต้องไปเหมือนกัน แต่คนข้างหลังจะทำใจได้หรอ??? ไม่มีทาง!!!

เรื่องแบบนี้ คิดง่าย ทำยาก บางครั้งทำไม่สำเร็จก็มี สิ่งที่ควรทำมากที่สุดคือ ทำให้ชีวิตสมดุลซะตั้งแต่วันนี้ ทำงาน กิน เที่ยว เก็บเกี่ยวประสบการณ์ ทำไปสิ ทำในเวลาที่มีพลังเหลืออยู่ ไม่ใช่ให้ใครพยุงรถเข็นไปเที่ยว มันไม่สนุกหรอก ความพอเพียงเนอะ พอเพียงที่จะอยู่ จะรู้ จะทำ จะใช้ ทำอะไรก็ได้ให้วันนี้มีความสุขที่สุด เพราะร่างกายเป็นทรัพย์สินที่เราไม่ต้องลงทุนเพื่อให้ได้มา แต่ต้องสละเวลาที่จะดูแลรักษาให้อยู่กับเราอย่างสมบูรณ์

 

คนเราเนี่ย แปลกอยู่อย่างนึงนะ ร่างกายเจ็บป่วยแค่ไหน คนเราก็ทำใจได้ง่ายกว่า “อกหัก”

ข้อมูลอ้างอิง: matichon.co.th

 

Post Navigation