ตะเอง รักเค้ามั๊ย…

ตะเอง  ภูมิใจในตัวเค้าป่าว…

ตะเอง ทำไมไม่ค่อยมาเมนท์เค้าเลย?

ตะเอง ทำไมไม่เห็นแนะนำให้เค้ารู้จักเพื่อนๆ ที่ทำงานตะเองเลยล่ะ?

บรา บรา บรา…

คนมีความรัก ก็มักอยากจะรู้ว่าอีกฝ่ายคิดยังไง รู้สึกยังไง ซึ่งมันก็ไม่แปลกนะ แต่เคยถามตัวเองบ้างหรือไม่ว่า สิ่งที่เรากำลังถามหรือเรียกร้องอยู่นั้น “เพราะรักเค้ามากๆ หรือแค่อยากเป็นคนสำคัญในสายตาคนอื่นๆ” 

ในเมื่อความรักเป็นเรื่องของคน 2 คน ที่ต้องใช้เวลาในการสะสมความรักและความผูกพัน รวมถึงความเข้าใจของการกระทำของแต่ละฝ่าย ซึ่งบางคนอาจไม่แสดงออกเลย ในขณะที่บางคนก็อาจจะแสดงออกมากมายจนต้องใช้คำว่า “พร่ำเพรื่อ” ฟังดูเหมือนรุนแรงนะ ทำไมล่ะ แค่แสดงออกในความรู้สึกของตัวเอง ไม่ผิดหรอกค่ะ ถ้าการแสดงออกนั้นไม่ทำให้ใครอึดอัด ไม่ว่าจากคนรักหรือคนรอบข้างก็ตาม

เคยได้ยินคำโบราณที่พ่อแม่เคยอ่านเขียนมาก่อนมั๊ยว่า “อย่าสาวไส้ ให้กากิน” จริงๆ แล้วแม่สอนว่า เรื่องภายในบ้าน อย่าเอาไปเล่าให้คนนอกฟัง เค้าจะนินทาเอาได้ ซึ่งไม่ได้เกี่ยวอะไรกับความรักหรอกนะ แต่เราคิดอีกมุมนึงว่า… เรื่องของคน 2 คน ก็ควรเก็บไว้บอกกล่าวกันลำพังดีมั๊ย? หรือไม่ก็ไปแสดงออกกันที่บ้านก็ได้ ไม่ต้องแสดงออกให้ใครต่อใครรู้หรอกว่า “ความสัมพันธ์ไปถึงไหนกันแล้ว” ใครเป็นเจ้าของใคร ใครรักใคร มีความจำเป็นแค่ไหนที่ต้องประกาศให้โลกรู้ หรือมีความจำเป็นแค่ไหนที่จะต้องไปบอกต่อ

ความรัก มีส่วนผสมหลายอย่างนะ กว่าที่รสชาติมันจะกลมกล่อมได้ บางครั้งต้องใช้เวลาในการหมัก เพื่อความนุ่มและรสชาติที่ซึมเข้าไปถึงเนื้อใน เหมือนกับหัวใจที่รู้สึกได้ถึงความรักที่อีกฝ่ายมอบให้ ซึ่งมันหมายถึงเวลาที่ต่างฝ่ายต่างได้เรียนรู้กันจนเข้าใจ ไม่ต้องพูดอะไรมาก ก็สามารถเข้าใจได้ ไม่ใช่เจอกันปุ๊ป ฟิชเจอริ่งกันปั๊ป ในเวลาที่ฉาบฉวยอาจทำให้รู้สึกถึงรสชาติที่หอมหวาน ตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้เจอ แต่จะเป็นแบบนั้นนานแค่ไหน ต้องนั่งลุ้นเหมือนคนซื้อหวยหรือเปล่า ว่าจะดีหรือจะร้าย และจะต้องเจอกับอะไรอีกบ้าง จากที่เคยหอมหวาน ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ แต่พอนานไป สั่งอะไรก็อาจจะเหมือนสั่งขี้มูก ฝากซื้อปลาทูก็อาจได้กระดูกมาแทน สุดท้าย จะเป็นอย่างไร?

ความคิด ความรู้สึก ต้องให้เวลาได้เรียนรู้ การแสดงออกมากๆ หรือถามทุกอย่างที่อยากรู้ ไม่ใช่วิธีที่จะครองคู่ได้ยาวนานนะ ปากบอกว่าอยากเข้าใจ อยากเรียนรู้กันและกัน แต่พูดไป ก็ไม่ได้เข้าใจอะไรสักอย่าง วันนี้ถาม พรุ่งนี้ก็ถามอีก บางทีถามเรื่องเก่า แล้วก็เอามาทะเลาะกัน ทุกวันก็บอกว่าขอบคุณนะ รักเค้ามากมาย แต่วันนี้ทำไมถามว่า รักเค้าบ้างมั๊ย รักเค้าเพราะอะไร อ้าว!!! แล้วที่พูดมาทุกวันคืออะไร????

ตกลงที่ทำทุกอย่าง “รักมาก หรือ อยากสำคัญ” เส้นบางๆ ที่คั่นอยู่ในใจเรามองไม่เห็นหรอกนะ แต่อีกคนจะรู้สึกได้ และเมื่ออีกคนรู้สึกว่านั่นไม่ใช่เพราะความรัก แต่เป็นเพราะอยากสำคัญในสายตาใครๆ เรื่องราวจะเป็นยังไงต่อ? ของแบบนี้ คงไม่ต้องสรุปให้ฟังนะคะ เรื่องบางเรื่อง ต้องคิดเอาเอง เพราะประสบการณ์เรื่องเล่าต่างๆ สามารถให้ข้อคิดได้ แต่ไม่สามารถนำไปใช้ได้กับทุกเหตุการณ์

ถ้าไม่รู้จักคิด ก็จะไม่รู้ว่า นอกจากความรักแล้ว เราควรใส่อะไรลงไปในชีวิตคู่บ้าง ความใส่ใจด้วยหรือเปล่า แล้วต้องใส่ใจมากแค่ไหนล่ะ ถึงจะพอดีกับส่วนผสมอื่นๆ อย่าลืมนะว่า สังคมที่ต่างกัน หน้าที่การงานที่ต้องอาศัยการวางตัวที่เหมาะสม ก็เป็นส่วนหนึ่งที่เราต้องเรียนรู้ด้วยว่า การแสดงออกมากแค่ไหน ถึงจะเรียกว่า “รักกัน”

 

เมื่อคืนอะไรเข้าฝันผ่านหัวมาแว๊บๆ เลยอยากเขียนเฉยๆ อ่ะ

Post Navigation