เปิ้ลจังไม่ได้อินเทรนด์หรอกค่ะ เพราะท่านอนแกล้งตายแบบนี้ มีที่มาแค่ว่า…ง่วงค่ะ

เป็นวันที่ใช้ชีวิตอยู่บนห้างที่ยาวนานมาก แม่จ้าว 11 โมงเช้ายัน ตี 2 กลับบ้านอาบน้ำ นอนตี 3 กว่าจะหลับ ตี 4 พอตี 5 ต้องตื่นไปพารากอนให้ทัน 6 โมงเช้า … หนูทำได้ V(^•^)

สงสัยล่ะสิ ทำบ้าอะไรนานเป็นวันๆ อยากรู้ก็ตามอ่านให้ดู เปิ้ลจังน้อยๆ จะค่อยๆ บอกทีละอย่าง

เริ่มจากการจัดงานบนห้าง ส่วนใหญ่เค้าก็ Set up หลังห้างปิด (เป็นปกติที่เค้ารู้กันอยู่) แต่ความซวยมันมาอยู่ที่เราจัดในโรงหนังในห้าง << จ๊าก ก ก ได้ยินไม่ผิดหรอก ในโรงหนังนั่นหล่ะ

ห้างส่วนใหญ่ปิด 4 ทุ่ม แต่หนังรอบดึกมักจบหลังห้างปิด ฮ่า ฮ่า ฮ่า คิดว่าเราจะได้เริ่มงานตอนไหนดีล่ะ

บางคนคงจะสงสัยว่า… ก็รู้ว่าดึก แล้วแว๊นมาทำไมแต่เช้า ก็พี่ขา หนูทำออนไลน์นะคะ ไม่ได้ใช้แรงงานอย่างเดียว เราก็เลยต้องมีติดต่อ ติดตั้ง ส่วนอุปกรณ์เพิ่มเติม อาทิเช่น อินเตอร์เน็ตมหาโหด ใช้งาน 3 ชม. พี่ท่านมีค่าแรกเข้าเกือบหมื่น (แต่จ่ายจริงแค่ครึ่งเดียวนะ เพราะเปิ้ลจังต้องปกป้องผลประโยชน์ให้ลูกค้า ด้วยการบีบคอขอส่วนลด จนมาจบที่ครึ่งราคา)

แต่ปัญหามันก็ไม่จบแค่นั้น เพราะดันไม่จ่ายตังค์ล่วงหน้า ทำไงดีๆ ก็รอบดีลของบัญชีมันต้องรอนี่นา คุยกันแล้ว แต่ทำไมไม่ส่งเรื่องกันต่อล่ะคะคุณขา ช่างก็ไม่กล้าติดตั้งให้เรา เอาวะ!!! พูดดีๆ ไม่รู้เรื่องใช่มั๊ย นั้นโทรหาเซล์ที่ดูแลดีกว่า

เอาล่ะ รู้ละ ปัญหาอยู่ตรงไหน
Sale กะ Sale แต่ละฝ่ายไม่คุยกัน ช่างเทคนิค ซึ่งเป็นบุคคลที่ 3 ก็ซาบซึ้งไปตามระเบียบ เราคนดูแลก็งงเป็นไก่ตาแตกกับข้อมูลที่ฝ่ายโน้นให้มาไม่เหมือนกันสักคน ขนาดจะจ่ายเงิน ยังบอกไม่เหมือนกันสักคนสิน่า ให้มันได้อย่างนี้สิคร๊าบพี่น้อง ง ง ง

คนเริ่มเยอะ ข้อมูลเริ่มแยะ โอเค เอางี้นะ คุณไปจัดการของฝ่ายคุณมา ไปพูดคุยตกลงกันให้ดีทั้ง Process นะ เอาให้เคลียร์นะ แล้วค่อยมาบอกว่า … ชั้นจะได้เทสระบบกี่โมง ง ง ง หิวเฟร้ย!

นี่เป็นเพียง Plejung Solution แรกที่แก้ปัญหาความโง่ของตัวเอง พูดศัพท์เทคนิคมา ฉันก็หน้าเป็นหมางงอยู่ดี

ให้เค้าไปคุยกันภายในสักครู่นะคะ เดี๋ยวเปิ้ลจังมาเล่าต่อ ขออาบน้ำแป๊ป ๏”๏

  • อะไรเนี่ย มาบ่นแล้วก็ไป ชิ

  • ภาค 2 มาแล้วเธอว์

Post Navigation