จ๊ะเอ๋ มุงไรกันอยู่จ๊ะขายอะไรกันหรอ อยากรู้อยากเห็นอ่ะ ขอชะโงกหน้านิ๊สนึงนะ ((จิงๆ คืออยากดูหน้าผู้ชายว่าหล่อป่าว))

พอชะโงกหน้าก็เลยแอบอมยิ้มกับผู้ชายคนนี้ อ๊ะ อย่าคิดไปไหนไกลค่ะ แค่เห็นป้ายที่เค้าเขียนเป็นภาษาญี่ปุ่นว่าอะไรไม่รู้ อ่านไม่ออก แต่เห็นภาษาไทยประโยคนึงแว๊บๆ แปลความหมายได้ว่า “ใครก็ได้สอนภาษาไทยให้เค้าหน่อย” เห็นแล้วรู้สึกน่ารักอ่ะ

ต่างชาติในต่างแดน เค้าอยากรู้ภาษาท้องถิ่น แล้วเราล่ะ เคยอยากรู้ภาษาท้องถิ่นของเรามั๊ย เอาแค่ความเป็นไทยก็ดูเหมือนจะเหลือน้อยลงเต็มที อยากรู้จังว่า… หนุ่มญี่ปุ่นคนนี้ ถ้าเค้ารู้ภาษาไทย อ่านออก เขียนได้แล้ว เค้าจะทำอย่างไร ถ้ามาเห็นภาษาไทยในทวิตเตอร์ …

140 ตัวอักษร จะสามารถบอกอะไรหนุ่มญี่ปุ่นคนนี้ได้บ้าง

  • ถ้าเราพูดกันถึง #Petdo เค้าจะรู้จักมั๊ย
  • ถ้าบอกว่าเปิ้ลจังเป็นเด็กสก๊อย แล้วไอ้หนุ่มญี่ปุ่นนี่จะให้ซ้อนมอไซด์หรือเปล่า
  • ถ้าแทนตัวเองว่า “นู๋” แล้วเค้าจะรู้มั๊ย ว่ามันคือตัวอะไร

ก็ว่ากันไปต่างๆ นาๆ เนอะ ภาษาไทย เป็นภาษาที่มีเสน่ห์ แต่คนไทยเองกลับมองไม่ค่อยเห็น และใช้ไม่เต็มที่ แม้แต่เปิ้ลจังเอง ภาษาวัยรุ่น น่ารัก ดูทันสมัย แต่ควรใช้แค่ในกลุ่มเพื่อน และใช้ให้ถูกที่ ถูกเวลา เอาแค่พองามน่ะค่ะ ไม่อย่างนั้น อีกหน่อยคงได้เห็นเด็กไทย ใส่กางเกงขาสั้นจุ๊ด นั่งเขียนป้ายบอกว่า สอนภาษาไทย นู๋ หน่อย

 

ไปแระ จะไปเขียนป้ายห้อยคอว่า …

สอนให้เปิ้ลจังรู้จักคำว่า “รัก” หน่อยสิคะ อิอิ

Post Navigation